Griekenland: schip van bijleg

Ten koste van Nederlandse samenleving

23 mei 2017 | door Ted Sluymer

De Grieken moeten nog een paar weken wachten, dan wordt de bankrekening van het noodlijdende land weer voorzien van ruim zeven miljard euro. Die zijn we, de EU,  kwijt en krijgen we nooit meer terug, want laat je door Dijsselbloem niets wijsmaken als hij zegt dat kwijtschelding niet aan de orde is. Kwijtschelding is de enige manier om Griekenland van haar schulden af te helpen. Vroeg of laat gaat dat gebeuren. In een helder NRC-artikel van 20 februari j.l. wordt uitgelegd hoe alles in elkaar steekt en wat het Nederland per saldo kost. Een citaat:

Nederland staat in principe op de rol voor 11 miljard en neemt voor 4,6 miljard deel in het kapitaal van het ESM. Daarnaast draagt Nederland, puur theoretisch, proportionele verliezen bij de ECB en het IMF. Als je al het Nederlandse ingelegde kapitaal en de garanties voor alle betrokken instellingen (ESM, ESFS, Europese Investeringsbank, IMF, ECB) optelt, kom je op een enorm bedrag van ver boven de 100 miljard. Maar het verlies daarvan vergt wereldwijde, inktzwarte scenario’s – niet een Griekse teloorgang.

Andere mensen helpen, vind ik heel normaal en dat moeten we ook doen. Helpen kunnen we doen door eindeloos ergens geld in te pompen of kijken wat de oorzaak van het probleem is en dáár iets aan doen. Ik opteer altijd voor het laatste. Helpen kan soms ook lastig zijn of misschien zelfs onmogelijk. Ik beschouw Nederland als een grote tafel met mensen die gezellig zitten te eten. Als we wat inschikken en een paar stoeltjes bijschuiven, kunnen er best een paar mensen mee eten. Als we echter steeds meer stoelen toevoegen en de hoeveelheid eten en drinken hetzelfde  blijft, ontstaat er een tekort. Anders gezegd: als we meer monden willen vullen dan we eten hebben, krijgen we zélf honger. Dat kan niet de bedoeling zijn.

In Nederland wonen mensen die het buitengewoon krap hebben. Ze krijgen bijstand en kunnen zich niets permitteren. Als ze vakantiegeld krijgen, wordt dat gebruikt om schulden te betalen, want schulden zijn er altijd. En wat heeft dat met Griekenland te maken? Heel eenvoudig. Zelfs als je in de bijstand loopt, betaal je belasting, ook al is het niet erg veel. Je betaalt dus mee aan de hulp aan Griekenland, terwijl je zelf niet of nauwelijks weet hoe je rond moet komen. Je leeft echter aan de onderkant van de maatschappij en het is niet eenvoudig om daar aan te ontsnappen, áls het al mogelijk is. Dan even een citaat van een politieke partij, welke staat verder in dit artikel.

In Nederland kan iedereen uiteindelijk terugvallen op een bijstandsuitkering. Voor die uitkering vragen we wel wat terug. Bijvoorbeeld dat je blijft solliciteren, dat je Nederlands spreekt en dat je een tegenprestatie levert waarmee je de samenleving een handje helpt. Hierop moeten geen uitzonderingen mogelijk zijn. Generiek aanvullend inkomensbeleid vanuit gemeenten is vaak goed bedoeld, maar houdt mensen ook onnodig vast in een bijstandsuitkering. Dit betekent namelijk te vaak dat een opstap naar betaald werk leidt tot een terugval in inkomen, omdat die aanvullende uitkeringen dan komen te vervallen. Het aanvullende inkomensbeleid vanuit gemeenten moet dus worden beperkt, zodat het echt gaat lonen als je gaat werken. Naast de verplichte tegenprestatie staat de ontwikkeling naar jouw volgende stap centraal. Om- en bijscholing kan hierbij een rol spelen. Dit blijft echter wel een eigen verantwoordelijkheid.

Aanvullende uitkeringen wil deze partij afschaffen. Dat betekent dat iedereen die een bijstandsuitkering krijgt géén vakantiegeld meer krijgt. Dat betekent een besparing van 400 miljoen op jaarbasis, zo wordt door deze partij gesteld. De leider van deze partij, toevallig ook nog minister-president, meldde eerder dat er géén geld meer naar Griekenland ging. Dat liep wat anders, want er ging wél weer geld naar Griekenland en we zijn er nog lang niet van af. De partij van deze minister-president, de VVD, zit er dus niet mee dat er miljarden naar Griekenland verdwijnen ten koste van bijvoorbeeld mensen die in de bijstand lopen en nog wel verder afgeknepen kunnen worden.

Op deze manier verdwijnen er nog veel meer voorzieningen, betalen we voor een krankzinnig hoge zorg met onnodige eigen risico's, krijgen cultuur-instellingen geen subsidie meer en kleden we ons land steeds verder uit. En dan zie ik weer die tafel met eten voor mij en de gastvrijheid om wat mensen mee te laten profiteren. Maar als er stoelen tekort zijn en de mensen rond je huis ook allemaal hun hand ophouden en hun mond open, dan zakt Nederland steeds verder in een moeras waar we nooit meer uitkomen. Behalve een steeds kleiner groepje mensen dat neerkijkt op het gewone volk. Het gewone volk dat verder wordt uitgemolken. 

NRC-artikel

Een reactie plaatsen

Google+
http://www.nlkiosk.nl/griekenland-schip-van-bijleg
RSS
Follow by Email
LinkedIn
Instagram

Door de site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "voor de beste surfervaring. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten